Wandelvakantie-tips

Ik doek mn bedrijf op en heb plots een zee aan ruimte. Die zee maakt me onrustig dus ik moet wat doen. Wandelen kan werken. Maar een rondje Achterhoek voor de lol voelt zo zinloos. Daarom bel ik mn vriendin op en vraag of ze vrijdag plannen heeft.

Dinsdag sjor ik de rugzak op mn rug en lopen Pablo en ik de voordeur uit de wijde wereld in. Ongetraind. 4 dagen en 82 km later drinken we koffie in Nederhorst den Berg. Het was een heerlijk avontuur.

Uit de reacties op onze trip maak ik op dat meer mensen zoiets zouden willen ondernemen. Vandaar dit lijstje met tips.

✨ pols of je vriend(in) thuis is
✨ kies een bestaande wandelroute of loop op wandelknooppunten (ook als je daar te eigenwijs voor bent, ahum, en denkt dat je t met Google Maps kan. Google kent vooral asfalt en je mist dan de echt mooie paden!)
✨ na een wandeldag ‘nog even’ 3,5 km naar een supermarkt in de miezerregen wil je niet. Zoek de avond tevoren winkels op of aan de route
✨ maak foto’s van bewegwijzering en plattegronden die je tegenkomt zodat als je 700 meter verderop twijfelt of je goed loopt, je terug kunt kijken ipv terug kunt lopen
✨ overnachten kan bij hotel of b en b maar ook via ‘vrienden op de fiets’ bij particulieren (a 22,50€ pppn). Boek voor je vertrekt.
✨ als je normaal een uur kan lopen zonder pijntjes, kan je verdeeld over een hele dag vast ook 20km
✨ hang je kleren na aankomst direct te luchten dan kun je ze de volgende dag weer aan. Zo heb je ook maar 1 set kleding (ook sokken ja) nodig. Wel graag voor elke dag een schone onderbroek meenemen 🩲
✨ laat overbodige spullen thuis. Ik sleepte bijv 1 paar sokken (naast mn reservepaar), bord, beker, bestek, theedoek en dagboekje ongebruikt mee
✨ draai je voordeur op slot en begin te lopen

Zet jouw aanvullende wandeltip in de comments.

Naar welke vriend wandel jij om op de koffie te gaan?

Veel wandelplezier 🥾

Waarom en hoe je je bedrijf overdraagt en opheft 🎙

Half november besloot ik mijn 7 jarig bedrijf op te heffen. Het lukte me om afspraken te maken met een opvolger.

In deze aflevering vertel ik hoe ik tot die keuzes kwam. Ik leg je uit welke stappen ik neem om het met een goed gevoel over te dragen en los te laten.

Dit is de laatste aflevering PodiumGasten. Dankjewel voor het luisteren!

Groetjes,

Maaike van Kempen

Luister via Spotify, Apple podcasts, via Anchor of een andere podcast app.

 

—–

Vivienne van Velzen vindt je via Torin.nl. Je mailt haar op info@torin.nl.

Muziek is van Henri van den Berg henrivandenberg.com

Reageren kan via dm op insta instagram.nl/maaikevank

Maaike van Kempen gooit t roer om

Is dat zo? Gooi ik t roer om?

Waar t begon en waar ik nu ben:

Het is half November 2020 nu.

Ik besloot eind september een sabbatical te nemen. Lees meer

Wasknijpers uitdelen op een netwerkdiner? Na deze video snap je waarom.

Ik meldde me aan voor een netwerkdiner en kreeg de bevestiging per mail. Daarin stond “Wellicht heb je nog iets voor de goodiebag?”

Lichte paniek overviel me. Ik vroeg om raad via Instagram Stories. Dankzij een slimme tip lukte het me binnen 24 uur een goodie te bedenken, ontwikkelen en mee te brengen. Die goodie past bij mij en mijn werkwijze. Bovendien voorkomt het dat je kriegel wordt. Het lost een alledaags probleem op en de deelnemers (en zelfs de restauranthouders) waren er blij mee.

Hoe dat zit leg ik uit aan de hand van een anekdote 👇

Wat zou jouw goodie zijn als metafoor voor jouw werkwijze?

Ik vind het tof of je je inzichten met me deelt.

PS: Dat netwerkdiner werd georganiseerd door Nicky Roner van Wine, Dine & Network. Ik mocht haar coachen voor haar online marketing. Superleuk!

5 maanden onder de radar – en hoe mijn bedrijf er sterker van werd

Tegen mijn klanten zeg ik dat ze erop uit moeten. Zich moeten laten zien. Vertellen over hun tips en oplossingen, de ervaringen die ze opdoen in hun praktijk, vragen beantwoorden via video. Liever echt en dicht op wie zij zijn dan te doordacht. Samen maken we ellenlange lijsten met inspiratie voor blogs, vlogs, social media berichten en nieuwsbrieven. Omdat ik geloof in contentmarketing.

Zelf deed ik het, tot 5 maanden geleden, ook zo. Ik had de wind eronder. Ik had een fijne formule gevonden. Mijn marketingacties voelden goed en liepen vlot! Zo bedacht, maakte en monteerde ik binnen 2 uur een vlog en stuurde ik dat via verschillende kanalen de wereld in. Een heerlijke vibe was dat!

Tot ik merkte dat ik iets wilde veranderen in mijn bedrijf. Mijn bedrijf moest mee veranderen met mij. Naast het technische werk vóór mijn klanten, wilde ik meer mét mijn klanten werken.

Ook op mijn marketing had die gedachte effect. Ik vond dat ik in verhouding minder over technische zaken moest gaan bloggen en vloggen. En juist meer over marketingadvies. Meer over de grote lijnen van het ondernemerschap. Meer over de zaken waar ik het voortaan juist met klanten over wilde gaan hebben.

Terwijl ik wist hoe het zou moeten, gebeurde het tegenovergestelde. Ik stopte met bloggen en vloggen. Ik kroop in mijn hol. Mijn marketing lag op zijn gat. Buiten bleef het stil*.
* gelukkig had ik voldoende gezaaid en liepen mijn opdrachten wel gewoon door.

Ik voel me een waardeloos rolmodel voor mijn klanten.

Maar klopt dat wel? In de afgelopen periode verschoven er dingen. Van binnen. Ik bedacht en ontwikkelde een 1 op 1 traject, voor ervaren offline ondernemers die online plannen hebben. Ik heroverwoog de PodiumWerkplaats, de co-werk-ochtend die ik al 23 keer organiseerde. En in die maanden van relatieve stilte kregen mijn ideeën de tijd om te rijpen.

Door eerst naar binnen te gaan, weet ik nu wat ik buiten kan doen. Zo kan ik zorgen dat mijn marketing wederom aansluit bij wie ik ben. En kan dat weer meer moeiteloos gaan. En naadlozer aansluiten bij mij.

Soms is zo’n fase juist heel goed. Daarom pleit ik ervoor de tijd te nemen. Om over iets te voelen. Of het klopt. Of het echt bij je past. Hoe echter jij bent, hoe beter je marketing. Dus neem de tijd en ga naar binnen. Voel of het klopt voor je, voor je een trukendoos over je bedrijf heen stort, naar buiten dendert en gescripte nieuwsbrieven gaat uitsturen.

Tijd is een heilzaam iets. Het doorlopen van het proces maakt dat mijn marketing bij mij blijft passen. Het maakt dat als jij deze woorden leest, je voelt dat ik het meen.

Het maakt dat als jouw marketing bij jou past, jouw klanten voelen dat je het meent.
Goede marketing is in lijn met wie jij bent. Het houdt stand. Het is integer en het kost soms wat tijd.

Dank voor je geduld.

Mijn oude over-pagina in een blog

Mijn over-pagina herschreef ik na een paar jaar weer eens. Zodoende past ie beter bij mijn bezoekers van vandaag de dag. Maar ik kan me voorstellen dat de persoonlijke info die ik deelde in mijn oude pagina, nog interessant is voor sommige van jullie. Vandaar dat ik m op mijn blog publiceer. Voila!

—-

Je bent hier want je wilt weten met wie je van doen hebt. Je wilt weten wat voor vlees je in de kuip hebt. Logisch.

Ik ben was de online Podiumbouwer

Mijn naam is Maaike van Kempen. Ik ben online de Podiumbouwer.

Dat was ik niet altijd. Als kind dacht ik dat ik dierenarts zou worden. Klassiek. Na het voortijdig verlaten van de havo dacht ik dat ik uitzendkracht was in kassen en productiebedrijven. Later dacht ik dat ik salarisadministrateur was en behaalde mijn papieren. Toen ik op mn 31ste mijn bachelor pedagogiek ‘in the pocket’ had, dacht ik dat ik hulpverlener met een eigen praktijk was. Tegelijkertijd werkte ik me over de kop als docent. En toen wist ik niet meer wat ik was. Ik was moe en op. Ik gaf mezelf een sabbatical om te doen waar ik wel energie van kreeg. In die periode werd de Podiumbouwer in mij definitief wakker.

Het klopt

De puzzelstukjes van de jaren daarvoor vielen op zijn plaats. Pedagogiek leerde me over ontwikkeling en communicatie. Mijn eigen praktijk leerde me over marketing. Als docent leerde ik over leren. En in die allereerste werkende jaren leerde ik hoe hard ik kan werken en hoe ik niet tegen poespas kan. De puzzel was compleet.

Met veel plezier werk ik sindsdien aan podia. Eerst veilig en beschut voor vrienden. Ik maakte websites, nieuwsbrieven, hielp hen met keuze voor beeldmateriaal of pakte zelf mijn fotocamera. Samen dachten we over de zakelijke koers die vooral ook moest passen bij de persoon. Een leerzame tijd. Ik genoot met volle teugen.

Met het groeien van mijn plezier groeide ook mijn vertrouwen. Het bleek dat ik goed was in wat ik deed. Nieuwe mensen kwamen op mijn pad en het balletje rolde verder.

Wat ik doe

Mijn klanten vandaag de dag zijn sociale en creatieve zzp-ers. Het zijn vaak coaches, trainers of therapeuten. Zij willen een website, webshop, nieuwsbrief, al dan niet met e-book, online cursus of meer zichtbaarheid op sociale media. Ik help hen daarbij. Soms doe ik het voor hen, soms doen we het samen, soms leer ik hen hoe ze het zelf kunnen doen.

Ik vind het heerlijk om plannen te vertalen naar een passend podium!

Verder

En verder? Ja, ik ben een zacht ei. Kan ontroerd raken van niks. Kan genieten van t maken van beef jerky en foto’s (hier). Hardlopen met mijn hondje is mijn zen-tijd. Hou van echt en oprecht. Met name in het onderling contact. Ben soms chaotisch of noem het creatief. Thuis met man en zoon heb ik t fijn. Ik hou van alleen zijn, binnen én buiten en laad dan weer op.

Waarom is om hulp vragen handig (al moet je 3 x slikken om je zus te vragen)?

‘Je zou om hulp kunnen vragen’, zei ik tegen mijn puber. Hij zat te zuchten om zijn wiskundehuiswerk.
‘Alsof jij dat doet’, zei mijn vriendin.

Au.

Ik schrok ervan, maar ze heeft gelijk. Ik heb moeite om om hulp te vragen. Ik ben geprogrammeerd om alles zelf te kunnen.

‘Alleen een mafkees vraagt om hulp’

zegt een klierderig stemmetje in mijn hoofd. En dat terwijl ik mijn klanten aanmoedig mij er vooral bij te roepen als ze er niet uit komen.

En toch kan ik het wel. Als de sterren gunstig staan. Of als ik ergens maar hard genoeg van baal.

Toen ik die stellingkasten aan weerszijden van de schoorsteen beu was, bedacht ik een plan. Ik zou een kast maken waar nu onlogische ruimte verloren gaat. Het hoofdeinde van ons bed zouden we daar dan mooi tegenaan kunnen schuiven.

Ik schetste wat achterop een envelop van de Belastingdienst

Ik bleef nadenken over de constructie. Een paar dagen later schoot me te binnen dat het handiger moest kunnen. En toen bedacht ik iets compleet anders. Na een week of wat lagen de schetsen onderin de krantenbak en stonden die stellingkasten me nog steeds te ergeren.

Ik zat mezelf in de weg. Of beter: mijn mafkezen-ego zat me in de weg.

Ik moest óf het plan opgeven, óf hulp inroepen. Zo moeilijk zou dat trouwens niet hoeven zijn.

Ik heb namelijk een zus met skills

Ze heeft HTS bouwkunde op zak, ze heeft gereedschap, inzicht, geduld en ze is een fijn mens.

Ik belde haar. Ze zei meteen ja. Sterker nog: ze had er zin in. Kom maar langs, riep ze.

Ze maakte verse gemberthee en vroeg: ‘Wat is het probleem?’ Ik liet mijn schetsen zien. We bespraken wat ik in de kast wilde stoppen zodat we de hoogte van de planken daarop af konden stemmen (slim). Ze legde me uit welke materialen we konden kiezen en wat de voors en tegens waren. Ze stuurde me naar huis om de maten op te nemen. ‘Tot op de halve millimeter’ zei ze, want het moest wel passen.

Met alle antwoorden én de juiste maten maakte ze een boodschappenlijstje. Ik reed naar de Praxis en sleepte al het hout 2 trappen op naar boven.

Decoupeerzaag in de aanslag

Op haar vrije dag kwam ze naar Dordrecht met haar achterbak vol zagen, boormachines en een waterpas.

Samen tekenden we af waar er gezaagd en geboord moest worden. We stelden de eerder besproken plannen ietsjes bij omdat de praktijk toch anders is dan de theorie.

We werkten samen als gelijkwaardigen. Terwijl zij absoluut de expert is, liet ze mij doen wat ik kon (zagen met de decoupeerzaag, hoera).

Goud

Zij is zo iemand die je leert hoe je het kan aanpakken, die je vragen stelt zodat je je eigenlijke wensen beter kunt formuleren, die meedenkt over jouw plannen, en die het je zelf laat doen. Dat is toch goud?

Overal was stof en herrie, maar aan het eind van de dag is de kast af. Fier overeind, superstrak, precies op de plek waar ik wilde. Ik was apetrots. Dat had ik toch mooi voor elkaar gekregen.

Hoe bewaar je je wachtwoorden veilig – zonder je blauwe schriftje dat steeds kwijt is? (mét link naar kortingscode!)

*Dit artikel is op 4/9/2014 geschreven. Herzien op 21/5/2019*

Zeg eens eerlijk. Het is je voornaam + een cijfer, toch? Je geboorteplaats + datum? De naam van je kind + haar geboortejaar? Of is het bij jou w8woord?

Je gebruikt dat ene wachtwoord graag en vaak, toch?

Dat is handig, want zo kun je het niet vergeten.
Dat is onhandig, want als een slimme hacker jouw wachtwoord te pakken heeft (door bijvoorbeeld de database van zo’n dienst te kraken) kan zij direct al jouw accounts in!

Of heb je een schriftje, waarin je steeds een nieuwe account noteert. Je maakt unieke wachtwoorden en schrijft ze op. Soms is het wat gekras als een account je vraagt een wachtwoord te updaten. Maar het spannendst is het als je misgrijpt. De paniek vliegt je om het hart bij de gedachte dat je schriftje in vreemde handen valt.

Oeps… Lees meer

Waar ik voor wegloop als ik op Twitter rondhang.

Rondhangen op Twitter is heerlijk. Het is als een leesmap (aldus Saskia). Klikken op interessante links, nieuwe ideeën opdoen, me verbazen over tv-programma’s, de andere kant van verhalen tot me nemen, lachen om parodie-accounts, DM-en met collega’s.

Ja, het verrijkt me, maar het leidt me ook af van wat er eigenlijk nodig is. Want dat is echte aandacht in plaats van afleiding en vluchten in nieuwe prikkels.

Ken je dat? Dat je ergens onrust voelt? In jezelf, je relaties, maar misschien ook over je bedrijf en ondernemerschap? Dat je dan als een gek nieuwe prikkels zoekt. Nog een opleiding om te volgen, nog een webinar om je voor in te schrijven, nog een typefout uit je website peuteren. Ik wel.
In plaats daarvan zou het zoveel effectiever zijn om in te zoomen op die onrust. Wat is het dat er éigenlijk gebeurt?

Wat wil ik? Past wat ik doe nog wel bij mij? Zijn de klanten waarmee ik werk de juiste voor mij? Is wat ik goed kan, ook wat ik wil? Wat ben ik waard, wáár zit die waarde en mág ik er überhaupt zijn?

Om antwoord op die vragen te vinden, heb ik flink wat zelfonderzoek (met support*) gedaan de afgelopen periode. Geprobeerd de onrust aan te gaan en de verleiding me af te laten leiden te weerstaan.

Mijn antwoorden kwamen gestaag en ze blijven komen. Ze liggen in de lijn van verbondendheid, contact, liefde, zelfliefde en vertrouwen.

Ze hielpen me. Ook met het maken van keuzes voor mijn bedrijf en mijn ondernemerschap. Mijn waarde zit hem in het contact met mijn klanten, mijn persoonlijke aanpak, actiegerichtheid en vindingrijkheid. In het samen neerzetten van een sterk online bedrijf.

Bijvoorbeeld door via een 1-op-1 sessie om je website te verbeteren. Omdat er wat dingen in je site zijn, die niet naar je zin gaan. Je wilt het al een tijdje anders maar loopt vast. Je webbouwer is uit beeld, je hebt er geen zin in of je kunt de oplossingen niet online vinden. Na een paar uur is samenwerken zijn je site en nieuwsbrief weer op orde en heb jij een boel geleerd.

Zo’n sessie zit bomvol waarde voor mijn klant én, minstens zo belangrijk, ik krijg er heel veel energie van.

Dat dit zo voor mij werkt, leerde ik door juist de onrust aan te gaan. Door, hoe lastig ook, even de prikkels te dempen en in beraad met mezelf te gaan. Het is een ongoing proces.

Komende week wordt daarom weer eens prikkelarm. Weg met m’n iPod. Even geen internet. Ook niet om heel even op te zoeken wat het weer wordt.

Tijd om in te laten klinken wat er al is. Tijd om ruimte te geven aan wat er is.

Merk jij ook aan jezelf dat je eigenlijk iets uit de weg gaat door online te verdwalen? Gun jezelf een prikkelarme periode.

Want offline is best fine.

Liefs,

Maaike van Kempen

PS: Kunstenaar Bruno nodigde me uit voor een ontmoeting in het kader van zijn kunstproject Whatever the weather.Het resultaat van een bijzondere 8 uur aan zee is dit portret.

 

* Ik ben dankbaar voor de steun en support van onder andere Lysanne SizooHeleen MoesKaro van der Burgt, Marjolijn de GalanCarolijn Roelofs en Judith Reemnet